Wyślij nam wiadomość

A co, jeśli ból rozłąki staje się kuźnią głębszej wiary? Wchodzimy do wynajętego pokoju Pawła w Koryncie i czujemy żal rozstania, ciężar niedokończonej pracy oraz nieustanne pragnienie powrotu do Tesaloniki. Gdy szatan blokuje drogę, Paweł się nie poddaje—wysyła Tymoteusza, by umocnił kruchy kościół, który właśnie odwrócił się od bożków i zaryzykował wszystko, by pójść za Jezusem. Wieść, która wraca, zmienia wszystko: oni trwają niewzruszenie. To nie tylko pociesza Pawła; to go ożywia. „Teraz żyjemy, jeśli wy trwacie mocno w Panu.”

W tej rozmowie rozkładamy na czynniki pierwsze, dlaczego utrapienie nie jest znakiem boskiego zaniedbania, lecz dowodem żywej wiary w świecie wrogo nastawionym do Ewangelii. Paweł nazywa prześladowanie czymś przeznaczonym, nie przypadkowym, i łączy wytrwałość z czułością: modlić się dniem i nocą, uzupełniać braki, wzrastać w miłości i świętości. Jego modlitwa o to, by miłość „wzrastała i obfitowała”, odsłania sekret trwałej wiary—miłość to miejsce, gdzie doktryna oddycha, gdzie świętość się utrzymuje i gdzie zmęczone serca znajdują siłę, by iść dalej. Przechodzimy przez rytm 1 Tesaloniczan 3, słysząc błogosławieństwo, które podnosi nasze spojrzenie ku powrotowi Chrystusa i zakotwicza odwagę w Bożej wierności.

Jeśli kiedykolwiek byłeś oddzielony od tych, których kochasz, jeśli twoje plany ciągle napotykają przeszkody albo zastanawiasz się, czy twoja praca ma sens, ten rozdział jest ratunkiem. Dystans nie złamie wspólnoty, gdy modlitwa wypełnia lukę. Przeciwności nie zniweczą celu, gdy Bóg wskazuje drogę. Przyjdź po bogate opowieści, zostań dla praktycznej odwagi: módl się wytrwale, zachęcaj odważnie, wysyłaj pomoc mądrze i oczekuj wzrostu. Podziel się tym z kimś, kto potrzebuje siły na trudny czas, zasubskrybuj, by przechodzić przez kolejne rozdziały Pisma, i zostaw recenzję, by inni mogli znaleźć nadzieję. Jakie zdanie zabierzesz ze sobą na ten tydzień?